Stack Overflow ging naar nul
Van 200.000 vragen per maand naar bijna niets. Over wat er verdwijnt als we onze vragen niet meer in het openbaar stellen.
Stack Overflow ging van 200.000 vragen per maand naar 3.862. Dat waren de cijfers van december 2025. Inmiddels zijn ze onderweg naar nul.
AI sloopt hier gewoon het complete bestaansrecht van een platform. Niet langzaam, niet een beetje. Een platform waar een hele generatie developers op gebouwd heeft, droogt in een paar jaar op.
Iedereen kijkt naar wat AI erbij brengt. Ik wil het even hebben over wat er verdwijnt.
Wat Stack Overflow was
Stack Overflow begon in 2008. Het idee was simpel. Je loopt vast, je stelt je vraag, en iemand ergens op de wereld die hetzelfde probleem al eens had opgelost, geeft antwoord. Goede antwoorden kregen stemmen en kwamen bovenaan. Slechte zakten weg.
Jarenlang was het de plek waar techneuten hun problemen deelden en samen oplossingen bedachten. Je vroeg het niet aan die ene collega naast je. Je vroeg het aan de hele community.
En het antwoord bleef staan. Voor de volgende die tegen hetzelfde probleem aanliep, en voor de volgende daarna. Wie ooit een foutmelding googelde, kwam vrijwel altijd op Stack Overflow uit. Vaak bij een vraag van tien jaar oud, met een antwoord dat nog steeds klopte.
Dat is het bijzondere. Eén persoon worstelde ermee, één ander loste het op, en duizenden mensen hadden er daarna profijt van.
Mijn favoriete sollicitatievraag
In gesprekken met developers stelde ik altijd graag één vraag: heb je wel eens een vraag of antwoord gepost op Stack Overflow?
Wie dat gedaan heeft, heeft een probleem zo opgeschreven dat een vreemde het snapt. Dat is lastiger dan het klinkt. Je moet weten wat je al geprobeerd hebt, wat je verwachtte en wat er gebeurde. Vaak vond je het antwoord zelf al tijdens het opschrijven.
En wie een antwoord gaf, durfde in het openbaar te leren. Met je naam erbij, zichtbaar voor iedereen, inclusief de mensen die het beter wisten.
Toen droogde het op
De community gaf Stack Overflow zijn data. De community gaf Stack Overflow zijn bestaansrecht. Totdat al die techneuten “instant” antwoorden kregen van AI.
Ik snap het ook wel. Een AI-assistent oordeelt niet over je vraag. Hij sluit hem niet als duplicaat. Hij is er om drie uur ’s nachts, en hij kent jouw code al. Waarom zou je je vraag nog netjes opschrijven voor een publiek, als je hem ook gewoon in een chatvenster kunt plakken?
Dus dat deden we. Allemaal. Ik ook.
De ironie
Het wrange is waar die AI-antwoorden vandaan komen. Taalmodellen hebben geleerd van precies dit soort openbare kennis. Jarenlange vragen en antwoorden, geschreven door mensen die elkaar gratis hielpen.
De ironie: Stack Overflow verdient nu geld met het verkopen van al die content als trainingsdata voor AI. Ze verdienen geld aan de dominosteen die hen omver duwde.
Wat we kwijtraken
Er is iets ten ziele gegaan dat heel waardevol was: in het openbaar samen problemen oplossen, zodat de hele wereld ervan leert.
Nu zit dat allemaal opgesloten in beveiligde privéchats, om nooit meer gedeeld te worden. Mijn vraag van vandaag en het antwoord dat ik kreeg, ziet niemand anders. De volgende die ermee worstelt, begint gewoon weer opnieuw.
Vroeger leerden we van elkaars fouten. Nu maakt iedereen zijn eigen fouten, stuk voor stuk, in het duister opnieuw.
Een antwoord dat niemand anders ziet, kan ook niemand aanvullen, verbeteren of tegenspreken. Op Stack Overflow stond onder een fout antwoord binnen een uur iemand die zei dat het anders moest. In een privéchat staat niemand.
En dan de vraag die ik nog niet goed kan beantwoorden: waar leren de modellen straks van? De oude antwoorden blijven bestaan. Maar de vragen over de software van volgend jaar worden nergens meer openbaar gesteld. Die kennis ontstaat nog steeds, alleen deelt niemand haar meer.
En nu?
Ik ga Stack Overflow niet redden met een blog. En ik ga ook niet terug naar zoeken op een forum als een AI-assistent me sneller verder helpt.
Maar het principe wil ik niet kwijt. Wat je leert, kun je delen. Een oplossing die je gevonden hebt, kun je opschrijven. Een fout die je gemaakt hebt, kun je vertellen, zodat een ander hem niet hoeft te maken.
Misschien niet meer op Stack Overflow. Wel op een blog, in een post, in een open repository, of gewoon aan de koffietafel.
Want als alles wat we leren in privéchats verdwijnt, worden we samen niet slimmer. Alleen ieder voor zich wat sneller.
Zonde eigenlijk.
Een kortere versie van dit verhaal deelde ik eerder op LinkedIn.